Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα… Μακρυνίτσα-Τσαγκαράδα-Πορταριά: το δημοφιλές «τρίπτυχο» του Πηλίου

Τρία διάσημα και παραδοσιακά χωριά του βουνού των Κενταύρων, που χαρακτηρίζονται από γραφικά τοπία και ποικιλόμορφη βλάστηση, αλλά και πολύ καλές τουριστικές υποδομές.

Τις ομορφιές του Πηλίου, τις έχουμε «υμνήσει» αρκετές φορές, όπως και τα παραδοσιακά, γραφικά χωριά του. Αυτή τη φορά, χωρίς να θέλουμε να συγκρίνουμε ή να ξεχωρίσουμε, θα σας παρουσιάσουμε τρεις από τους πιο τουριστικούς και όμορφους οικισμούς του, που είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς: την Μακρινίτσα, την Πορταριά και την Τσαγκαράδα.

Κοντά στην Αθήνα αλλά… μακριά από όσα μας κουράζουν, τα τρία αυτά χωριά του βουνού των Κενταύρων, χαρακτηρίζονται από γραφικά τοπία και ποικιλόμορφη βλάστηση, αλλά και πολύ καλές τουριστικές υποδομές.

Στις παραδοσιακές ταβέρνες και τα εστιατόρια των τριών χωριών, θα απολαύσετε με το παραπάνω την πηλιορείτικη κουζίνα (το διασημότερο ίσως πιάτο της είναι το σπετζοφάι, αλλά και οι νόστιμες πίτες και τα ντόπια κρέατα), ενώ στα καφέ τους, θα πιείτε τον καφέ σας και τα πιο χαλαρωτικά και αρωματικά ροφήματα, σε ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής.

Από το Βόλο, υπάρχουν δύο δρόμοι προς το Πήλιο: η μια οδηγεί στο βόρειο Πήλιο (Πορταριά, Μακρινίτσα, Χάνια και προς το χιονοδρομικό κέντρο) και η άλλη στο δυτικό και νοτιοανατολικό Πήλιο (Αγριά, Μηλιές, Τσαγκαράδα, Αργαλαστή κ.ά.).

Μακρινίτσα: το πιο όμορφο «μπαλκόνι» του Πηλίου

Χτισμένη στις δυτικές πλαγιές του Πηλίου, βόρεια του Βόλου, είναι από τα τουριστικότερα και ιστορικά ορεινά χωριά της Ελλάδας και φημίζεται για το παραδοσιακό της «χρώμα» που έχει διατηρηθεί αναλλοίωτο στο πέρασμα του χρόνου, την ιδιαίτερη πηλιορείτικη αρχιτεκτονική της και για την εξαιρετική θέα που διαθέτει. Για το λόγο αυτό, η Μακρυνίτσα χαρακτηρίζεται και «μπαλκόνι του Πηλίου».

Φτάνοντας λοιπόν στη Μακρυνίτσα ο δρόμος τερματίζει στην πλατεία Μπράνη, όπου αναγκαστικά πρέπει να παρκάρουμε. Το πάρκινγκ μετά βίας παίρνει 40-45 αυτοκίνητα, οπότε καταλαβαίνει κανείς τι γίνεται τις Κυριακές, τις γιορτές κλπ. Εκεί στην πλατεία αυτή χύνεται κι έναςμικρός καταρράκτης, ακριβώς δίπλα στο cafe bar Λίθινο. Ακολούθως μας υποδέχονται οι πάγκοι των μικροπωλητών με τα εκατοντάδες βότανα και στη συνέχεια μπαίνουμε στον κεντρικό πεζόδρομο με τα δεκάδες τουριστικά μαγαζάκια, που καταλήγει στο “Παζάρι”, δηλαδή την γειτονιά στην οποία περιλαμβάνεται και η κεντρική πλατεία με τα πλατάνια, τα τραπεζάκια και τον ωραιότατο ναό του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου (του 1792). Πίσω από την εκκλησία θα δροσιστούμε στη μαρμάρινη κρήνη “Λιοντάρια” ή “Αθάνατο Νερό”, έργο του 1809. Το νερό βγαίνει από τρεις χάλκινες λεοντοκεφαλές και χύνεται σε μία ωραία στέρνα που περιβάλλεται από χαμηλό καγκελάκι. Το καλοκαίρι η πλατεία είναι μονίμως γεμάτη από κόσμο ενώ ακριβώς κάτω από την πλατεία υπάρχουν μερικά ακόμη μαγαζάκια με τουριστικά. Δέκα μέτρα από την είσοδο της εκκλησίας του Αγ.Ιωάννη θα βρούμε το παλιό καφενείο (που σήμερα λειτουργεί ως τσιπουράδικο) μέσα στο οποίο (μπαίνοντας δεξιά) βρίσκεται μία τοιχογραφία που έφτιαξε ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος το 1910 με θέμα την ανάπαυλα του πρωτοκλέφτη Κατσαντώνη μετά τη μάχη στα Τζουμέρκα. Ένα πολύ όμορφο καλντερίμι ξεκινάει από εδώ, περνάει μπροστά από το ταβερνάκι Απόλαυση, συνεχίζει προς το μουσείο και κατηφορίζει προς τη συνοικία του Αγ. Γεωργίου και τη συνοικία της Κουκουράβας. Ευθεία μετά το παλιό καφενείο μας βγάζει στη συνοικία της Αγ. Τριάδας, όπου ξεχωρίζει ο πύργος των Αξελών. Ενώ ακριβώς πίσω από τη βρύση Αθάνατο Νερό άλλο καλντερίμι περνάει μπροστά από το cafe bar Επίκεντρο και μετά ανηφορίζει προς το ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου (ή απλά Παναγίας) του 1767, το πανέμορφο παλιό σχολείο και από κει ψηλά μέχρι τησυνοικία Κακουνά με τη μοναδική θέα προς το Βόλο.

Αξίζει μια επίσκεψη στο “Μουσείο λαϊκής τέχνης και ιστορίας Πηλίου”, που στεγάζεται στο αρχοντικό Τοπάλη, με πλήθος λαογραφικών εκθεμάτων από ολόκληρο το Πήλιο, όπως π.χ. παραδοσιακά κουστούμια, βιβλία, παλιές φωτογραφίες, εργαλεία, κειμήλια, φιρμάνια, κοσμήματα, το λάβαρο του 1878, όπλα, εξαρτήματα παρασκευής τσίπουρου και μια εκπληκτική συλλογή από έργα του λαϊκού Πηλιορείτη ζωγράφου Ν. Χριστόπουλου (με θέματα από ταρσανάδες, καΐκια και καραβοκύρηδες). Ανοικτά το χειμώνα από Τρίτη ως Παρασκευή 10:00 με 16:30, Σάββατο και Κυριακή 10:00 με 17:00 ενώ τη Δευτέρα είναι κλειστό. Το καλοκαίρι Τρίτη ως Κυριακή 10:00 με 14:00 και 18:00 με 22:00 ενώ τη Δευτέρα είναι κλειστό. Τηλ. 2428099505.

Να σημειώσουμε ακόμη, για όσους δεν το γνωρίζουν, ότι εδώ στη Μακρυνίτσα το 1969 γυρίστηκαν αρκετές σκηνές της ταινίας “Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά”, με πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη, το Δημήτρη Παπαμιχαήλ, τον Άγγελο Αντωνόπουλο, τον Παντελή Ζερβό και το Σπύρο Καλογήρου.

Πορταριά: κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα και στο Πήλιο

Πρόκειται για ένα ακόμη από τα πιο τουριστικά χωριά του Πηλίου, το οποίο έχει χαρακτηρισθεί παραδοσιακός οικισμός.
Η Πορταριά απέχει από το Βόλο 13 χλμ. και χαρακτηριστικό στοιχείο της είναι τα μεγάλα της αρχοντικά, με τις στέγες από πέτρινες πλάκες, τα περισσότερα από τα οποία, είναι σήμερα ανακαινισμένα και λειτουργούν ως ξενώνες. Το χωριό «αγκαλιάζεται» από πολύ πράσινο και δεκάδες πέτρινες παραδοσιακές βρύσες με δροσερό νερό.

Η Πορταριά οφείλει το όνομά της στην Παναγία Πορταρέα, ένα βυζαντινό εκκλησάκι του 11ου αι. Είναι χωριό με άφθονα αρχοντικά σπίτια, έχει πολύ πράσινο (όπως άλλωστε όλα τα χωριά του Πηλίου) και δεκάδες πέτρινες παραδοσιακές βρύσες (πανέμορφη η θολωτήβρύση του Τσοποτού). Εκατοντάδες Βολιώτες ανεβαίνουν καθημερινά μέχρι την Πορταριά για να γεμίσουν τα δοχεία τους με το χωνευτικό νερό της Πορταριάς. Στην Πορταριά τα τρεχούμενα νερά αφθονούν. Στο ψηλότερο σημείο του χωριού ρίχνει τα αφρισμένα νερά του ο καταρράκτης Κάραβος, ενώ αν πάρουμε το δρόμο για τη Μακρυνίτσα, θα συναντήσουμε στα δεξιά μας τη μικρή πλατανοσκέπαστη πλατεία Χρυσούλας Ζώγια, όπου χύνονται τα παγωμένα νερά που έρχονται κατευθείαν από την Πηγή της Μάνας. Εκεί κοντά βρίσκεται και το Αρχοντικό Ζούλια, το οποίο παλαιότερα λειτουργούσε ως επαγγελματική σχολή θηλέων και σήμερα έχει μετατραπεί σε μουσείο.

Πώς πάμε στην Πορταριά; Φεύγουμε από το Βόλο παίρνοντας την οδό Κ. Καρτάλη, η οποία είναι μονόδρομος και ανηφορίζει συνεχώς μέχρι που μπαίνουμε στην οδό Ιωλκού, που είναι διπλής κατεύθυνσης. Μετά τον Άγ. Γεώργιο και τις Αηδονοφωλιές μπαίνουμε στην Ιωλκό, η οποία αποτελείται από τον Άνω Βόλο (που λέγεται και Ανακασιά) και από  την Άλλη Μεριά. Σειρά έχει ο οικισμός Κατηχώρι και αμέσως μετά φτάνουμε στην Πορταριά. Ο δρόμος αυτός, δηλαδή στην ουσία όλο σχεδόν το κομμάτι από Βόλο μέχρι Πορταριά, είναι ένας δρόμος με πολλή κίνηση, είναι πολύ στενός, με αρκετά σημεία χωρίς ορατότητα, έχει δεκάδες απανωτές φουρκέτες ζικ ζακ και συν τοις άλλοις διέρχεται ανάμεσα από κατοικημένες και πυκνοδομημένες περιοχές. Το μόνο θετικό είναι ότι από μερικά σημεία απολαμβάνεις πολύ ωραία θέα.

Η κεντρική πλατεία της Πορταριάς

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην παρατηρήσουμε ότι στην Πορταριά όλα τα καταστήματα διαθέτουν σε περίοπτη θέση χιλιάδες βαζάκια με γλυκά του κουταλιού σε μια απίστευτη ποικιλία γεύσεων, χρωμάτων, αρωμάτων και μεγεθών: καρυδάκι, σύκο, βύσσινο, πορτοκάλι, μανταρίνι, σταφύλι, φυρίκι, κεράσι, νεράντζι, περγαμόντο, φράουλα, κολοκύθι, φυστίκι τύπου Αιγίνης, κάστανο, φράπα, ντοματάκι, λεμόνι, μελιτζανάκι, κουμ κουάτ, αγγουράκι, καρπούζι, μύρτιλλο, κυδώνι, δαμάσκηνο, καροτάκι, πεπόνι, βερύκοκο, κράνο, βατόμουρο κλπ. Όλα αυτά, μαζί και μαρμελάδες και βότανα και παραδοσιακά ζυμαρικά και λικέρ θα τα βρούμε στο μικρό πρατήριο, το οποίο διαχειρίζεται ο Γυναικείος Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Πορταριάς (τηλ. 2428099952, 2428099400 & 2428099928).

Αν είναι Δεκαπενταύγουστος αξίζει να παρακολουθήσουμε την “αναβίωση του πηλιορείτικου γάμου”, ένα έθιμο που μαζεύει πολύ κόσμο, ενώ αν είναι χειμώνας και τα πάντα έχουν ντυθεί στα λευκά, σίγουρα οι περισσότεροι έχουν έρθει να μείνουν στην Πορταριά για να κάνουν σκι. Ανεβαίνουμε λοιπόν σε 13 χλμ. στα Χάνια, όπου και θα βρούμε (στα 1.200 μ. υψόμετρο) το Χιονοδρομικό Κέντρο Πηλίου.

Τσαγκαράδα, η ρομαντική

Η Τσαγκαράδα βρίσκεται στην άλλη πλευρά του Πηλίου, την ανατολική (62 χλμ. από το Βόλο) και είναι επίσης ιδιαίτερα τουριστική και όμορφη, προσφέροντας υπέροχη θέα προς το Αιγαίο.

Η Τσαγκαράδα είναι το πιο γνωστό και το πιο τουριστικό χωριό του ανατολικού Πηλίου. Έχει χαρακτηρισθεί παραδοσιακός οικισμός. Είναι ταυτοχρόνως και το πιο αραιοκατοικημένο χωριό, όχι μόνο στο βουνό των Κενταύρων, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα. Τούτο βέβαια δεν οφείλεται στον ολιγάριθμο πληθυσμό (υπάρχουν περίπου 500 μόνιμοι κάτοικοι) αλλά στην τεράστια έκταση του οικισμού, αφού τα σπίτια του απλώνονται σε μήκος 5 χλμ. και πλάτος 6 χλμ.! Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει κάποιο σημείο από όπου να μπορούμε να αντικρίσουμε ολόκληρο το χωριό, εκτός κι αν έχουμε σκάφος να μπούμε στη θάλασσα και να ξανοιχτούμε σε απόσταση 1-2 μίλια από την ακτή.

Στην ουσία πρόκειται για μία πολύ μεγάλη περιοχή, πνιγμένη στο πράσινο. Είναι δύσκολο να απαντήσει κάποιος στην ερώτηση εάν το χωριό βρίσκεται μέσα στο δάσος ή εάν το δάσος βρίσκεται μέσα στο χωριό! Παντού μέσα στην Τσαγκαράδα βλέπεις πανύψηλες καστανιές, αιωνόβια πλατάνια, οξιές, βελανιδιές, κερασιές, φλαμουριές, αρκουδοπούρναρα (γκι), κορομηλιές, σκλήθρα, κισσούς, κουμαριές, κρανιές, ροδοδάφνες, έλατα, σφενδάμια, ορτανσίες, σουρβιές, ακακίες, κληματαριές, πεύκα, καμέλιες, μουριές, ελιές, καραγάτσια, γαρδένιες, μυρτιές, πασχαλιές και χιλιάδες άλλα είδη της ελληνικής χλωρίδας. Απίστευτη βιοποικιλότητα. Το Πήλιο είναι το πιο ευλογημένο ελληνικό βουνό.

Χάρη στην οργιώδη βλάστηση, τους θερινούς μήνες η θερμοκρασία στα ψηλότερα σημεία του χωριού είναι το μεσημέρι έως και 8°C χαμηλότερη απ’ ό,τι είναι την ίδια ώρα στα χαμηλά, δηλαδή στη θάλασσα. Κάνεις δηλαδή το μπάνιο σου στη θάλασσα και σε 5 λεπτά αράζεις σε κάποια δροσερή πλατεία για τα περαιτέρω σχετικά μεζεδάκια…

Τσαγκαράδα: το παραδοσιακό γεφύρι στο ρέμα του Μυλοπόταμου

Πώς πάμε από το Βόλο στην Τσαγκαράδα; Υπάρχουν δύο διαδρομές που έχουν το ίδιο ακριβώς μήκος (48 χλμ.) και εξίσου πολλές στροφές, είτε από τον παραλιακό είτε πάνω από το βουνό. Θα χρειαστούμε τον ίδιο ακριβώς χρόνο (περίπου 1 ώρα).

Πρώτη επιλογή: παίρνουμε τον παραλιακό δρόμο που πάει προς Αγριά, Κάτω Λεχώνια, Άνω Λεχώνια και Καλά Νερά, έχοντας προς τα δεξιά μας θέα στον Παγασητικό Κόλπο. Μόλις 2 χλμ. μετά τα Καλά Νερά (και συνολικά 21 χλμ. από το Βόλο) φτάνουμε σε σημαντική διασταύρωση: αριστερά πάει για Μηλιές και Τσαγκαράδα, ενώ ευθεία (δεξιά) συνεχίζει για Άφησσο, Αργαλαστή και Τρίκερι. Πάμε λοιπόν αριστερά. Ανηφορίζουμε σιγά σιγά ώσπου σε 7 χλμ. φτάνουμε στις Μηλιές. Περνάμε τη διασταύρωση για το σιδηροδρομικό σταθμό και ανεβαίνουμε λίγο ψηλότερα. Στα δεξιά μας θα διακρίνουμε πάνω στο δρόμο τον περίφημο φούρνο του Κόρμπα, όπου όλοι κάνουν μια στάση για ζεστό τυρόψωμο και ελιόψωμο. Μόλις 80 μ. μετά το φούρνο θα δούμε στα αριστερά μας την κυρίως είσοδο για τις Μηλιές. Από δω επίσης πάει και για τη Βυζίτσα. Εμείς όμως δε θα μπούμε στις Μηλιές, συνεχίζουμε ευθεία. Ακόμη 5 χλμ. και βγαίνουμε σε μια φαρδιά διασταύρωση: δεξιά πάει για Νεοχώρι και Αργαλαστή, ενώ αριστερά για Ξουρίχτι, Τσαγκαράδα, Μούρεσι, Μακρυρράχη, Ανήλιο και Ζαγορά. Μας μένουν ακόμη 16 χλμ. γεμάτα στροφές αλλά και θέα προς το Αιγαίο. Συνολικά από τον παραλιακό Βόλος – Τσαγκαράδα 48 χλμ. (περίπου 1 ώρα).

Δεύτερη επιλογή: παίρνουμε το δρόμο που ανηφορίζει από το Βόλο προς Πορταριά, Μακρυνίτσα και Χάνια. Μόλις περάσουμε τα Χάνια στρίβουμε δεξιά προς το χιονοδρομικό κέντρο. Στα 700 μ. στρίβουμε αριστερά και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε από τον καινούργιο δρόμο προς Κισσό. Περνάμε τον Κισσό και κατηφορίζουμε για ακόμη 2 χλμ., οπότε φτάνουμε σε διασταύρωση: αριστερά πάει για Ανήλιο, Μακρυρράχη, Άγ. Δημήτριο, Άγ. Ιωάννη, Ζαγορά, Πουρί και Χορευτό. Εμείς όμως θα στρίψουμε δεξιά, σε 6 χλμ. μπαίνουμε στο Μούρεσι και σε ακόμη 4 χλμ. φτάνουμε στην Τσαγκαράδα. Συνολικά πάνω από το βουνό Βόλος – Τσαγκαράδα 48 χλμ. (περίπου 1 ώρα).

Η Τσαγκαράδα αποτελείται από 4 γειτονιές, οι οποίες πήραν το όνομά τους από τους ναούς που βρίσκονται στις αντίστοιχες πλατείες τους. Όπως ερχόμαστε από Ξουρίχτι πρώτα θα μπούμε στη συνοικία των Αγ. Ταξιαρχών, ύστερα σ’ εκείνη της Αγ. Παρασκευής (από την οποία μπορούμε σε 7 χλμ. να κατεβούμε στην παραλία Μυλοπόταμος), μετά θα περάσουμε τη διασταύρωση για τη συνοικία της Αγ. Κυριακής (από την οποία μπορούμε να κατεβούμε στην παραλία Φακίστρα) και τέλος θα περάσουμε και από τη συνοικία του Αγ. Στεφάνου. Όσοι έρχονται από Μούρεσι ας τα υπολογίσουν αντίστροφα.

Θα επισκεφθούμε την πλατεία της Αγ. Παρασκευής. Ολόκληρη η πλατεία σκιάζεται από έναν τεράστιο πλάτανο που λέγεται ότι είναι 1.000 ετών. Η περίμετρός του στη βάση φτάνει τα 14 μ.! Κάποιο μεγάλο κλαδί του ζυγίζει πολλούς τόνους, γιαυτό και στηρίζεται σε πέτρινη κολόνα! Πιο όμορφη όμως θεωρούμε την πλατεία των Αγ. Ταξιαρχών. Υπάρχει και κει ένας τεράστιος πλάτανος, που λέγεται ότι είναι 800 ετών… Η δε περίμετρος αυτού ξεπερνάει τα 17 μ.! Στολίδι της πλατείας αποτελεί μία πανέμορφη μαρμάρινη παραδοσιακή κρήνη με τέσσερις κρουνούς. Προσφέρει ασταμάτητα σε ντόπιους και ξένους πεντακάθαρο παγωμένο βουνίσιο νερό.

ΓΙΟΡΤΗ ΚΑΣΤΑΝΟΥ

Γιορτή Κάστανου στο Ξουρίχτι

Στο Ξουρίχτι κάθε χρόνο, το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου, ο Δήμος Ζαγοράς – Μουρεσίου διοργανώνει την περιβόητη “Γιορτή Κάστανου”. Αποτελεί θεσμό για το Πήλιο ήδη από το 2003 και προσελκύει πλήθος κόσμου απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας. Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν έκθεση τοπικών προϊόντων, ομιλίες, σεμινάρια μαγειρικής τοπικών παραδοσιακών συνταγών και πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα με παραδοσιακούς χορούς. Στους επισκέπτες διανέμονται δωρεάν άφθονα ψητά κάστανα, τσίπουρο ντόπιο και κρασάκι βαρελίσιο.

planetnews

The post Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα… Μακρυνίτσα-Τσαγκαράδα-Πορταριά: το δημοφιλές «τρίπτυχο» του Πηλίου first appeared on Ειδήσεις και Νέα από την Ελλάδα και τον Κόσμο.

source https://www.planetnews.gr/%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%b4%ce%b5%cf%8d%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%cf%85%ce%bd%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b1/